Ο κλιματικός κίνδυνος επηρεάζει την απόδοση και τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα των ευρωπαϊκών εταιρειών καθώς η κλιματική αλλαγή αποτελεί σημαντική πηγή οικονομικής αβεβαιότητας. Οι διαταραχές που σχετίζονται με το κλίμα (π.χ. ακραία καιρικά φαινόμενα, αυξημένη θερμοκρασία κ.λπ.) επηρεάζουν όλους τους τύπους επιχειρήσεων, ωστόσο οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις διαφέρουν σημαντικά ως προς την ικανότητά τους να αντέχουν και να προσαρμόζονται στις αντίστοιχες προκλήσεις. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διδακτορική έρευνα θα εξετάσει κατά πόσο οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που έχουν εφαρμόσει το πλαίσιο Περιβαλλοντικής, Κοινωνικής και Διακυβέρνησης (ESG) έχουν καταφέρει να μετριάσουν αποτελεσματικά την ευπάθεια στο κλιματικό κίνδυνο και να επιτύχουν καλύτερη οικονομική και περιβαλλοντική απόδοση έναντι άλλων που δεν υιοθετούν αντίστοιχα περιβαλλοντικά πλαίσια. Παρότι το ESG έχει εξελιχθεί σε ουσιαστικό στοιχείο του σύγχρονου εταιρικού στρατηγικού σχεδιασμού, παραμένει σε μεγάλο βαθμό μη δοκιμασμένο όσον αφορά την αποτελεσματικότητα του στο μετριασμό του κλιματικού κινδύνου. Χρησιμοποιώντας δεδομένα σε επίπεδο εταιρείας από ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, η έρευνα αυτή θα επιδιώξει επίσης να διαπιστώσει ορισμένα εμπειρικά στοιχεία σχετικά με τους μηχανισμούς με τους οποίους οι κλιματικοί κίνδυνοι μετατρέπονται σε οικονομικό κόστος καθώς και το βαθμό στον οποίο η υιοθέτηση βιώσιμων επιχειρηματικών πρακτικών ενισχύει την προσαρμοστικότητα των εταιρειών. Τα ευρήματα αναμένεται να υποστηρίξουν επιχειρήσεις, επενδυτές και υπεύθυνους χάραξης πολιτικής στην ανάπτυξη στρατηγικών που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστική  θέση της ευρωπαϊκής οικονομίας, προωθώντας παράλληλα τη βιωσιμότητα.