Σκοπός της διδακτορικής διατριβής είναι να εξετάσει τον αντίκτυπο των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της αγοράς προϊόντων, αγοράς εργασίας και ποιότητας διακυβέρνησης στις οικονομίες των χωρών του ΟΟΣΑ χρησιμοποιώντας ετήσια πάνελ δεδομένα απο το 1990 έως το 2019. Λόγω των ζημιών που προκάλεσε η χρηματοπιστωτική κρίση έχει δημιουργηθεί η ανάγκη να οικοδομηθούν πιο βιώσιμες και ανθεκτικές οικονομίες. Στην ουσία οι μεταρρυθμίσεις τροποποιούν τη δομή μιας οικονομίας αλλάζοντας τo θεσμικό και ρυθμιστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργούν οι επιχειρήσεις και τα οικονομούντα άτομα. Έχουν σχεδιαστεί για να διασφαλίζουν ότι η οικονομία είναι ικανή να επιτύχει τις μέγιστες αναπτυξιακές της  δυνατότητες. Πρώτος στόχος είναι να προσδιοριστούν οι βραχυπρόθεσμες και μεσοπρόθεσμες επιπτώσεις των μεταρρυθμίσεων σε μακροοικονομικά μεγέθη όπως η παραγωγικότητα, το ποσοστό απασχόλησης και τον ρυθμό ανάπτυξης λαμβάνοντας υποψιν τις  μακροοικονομικές πολιτικές καισυνθήκες. Δεύτερος στόχος είναι να εξεταστεί το εάν μπορούν να ενισχύσουν την οικονομική ανθεκτικότητα επιταχύνοντας την ανάκαμψη έπειτα από αρνητικά μακροοικονομικά σοκ. Ενώ τέλος να εξεταστούν οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις τους χρησιμοποιώντας δυναμικά στοχαστικά μοντέλα γενικής ισορροπίας.