Η διεθνοποίηση των πανεπιστημίων είναι μέρος μιας μακροχρόνιας διαδικασίας παγκοσμιοποίησης της οικονομίας. Στη σύγχρονη μορφή της καλείται να υπηρετήσει την ανάγκη για διεθνές εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών μέσα από καινοτόμες ιδέες, ανάπτυξη τεχνολογιών «διαδικτύωσης» και εκπαίδευσης σε παγκόσμιο και όχι τοπικό πλαίσιο. Η απρόσκοπτη διακίνηση των πολιτών δημιούργησε την ανάγκη οι φοιτητές να μπορούν να προσαρμόζονται στην παγκόσμια αλληλεπίδραση και πολυπολιτισμικότητα. Επίσης, οι συνέπειες της παγκοσμιοποίησης όπως η υποβάθμιση του περιβάλλοντος και το “brain drain”  είναι τομείς που τα πανεπιστήμια καλούνται να δραστηριοποιηθούν για την αντιμετώπισή τους. Ιδιαίτερα για τη υποβάθμιση των περιφερειών η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίνει έμφαση στη στρατηγική της για το 2020 και καλεί τα πανεπιστήμια να συνεργαστούν με τις περιφερειακές αρχές.

Ο διεθνής προσανατολισμός του πανεπιστημίου υλοποιείται μέσω των συνεργασιών των ακαδημαϊκών με πανεπιστήμια και ερευνητικά ινστιτούτα σε όλον τον κόσμο. Εκτός από την έρευνα, οι συνεργασίες αυτές περιλαμβάνουν τη διδασκαλία, τα εντατικά μαθήματα και την ανάπτυξη κοινών οδηγών σπουδών. Όλα τα παραπάνω πραγματοποιούνται στο πλαίσιο επίσημων διμερών συμφωνιών, διεθνών ακαδημαϊκών ή/και ερευνητικών δικτύων, οργανισμών και ενώσεων πανεπιστημίων.