Μελέτες στην ανίχνευση διαρθρωτικών μεταβολών στην αστάθεια χρηματοοικονομικών χρονοσειρών

Διδακτορική Διατριβή
Έτος έναρξης: 
2009
Έτος ολοκλήρωσης: 
2015

Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή παρέχει μια οικονομετρική ανάλυση της αστάθειας εστιάζοντας στις επιπτώσεις των διαρθρωτικών μεταβολών. Συγκεκριμένα εξετάζεται εάν η ύπαρξη διαρθρωτικών μεταβολών επηρεάζει την εμμονή στην αστάθεια και/ή την μακροχρόνια μνήμη σε χρηματοοικονομικές σειρές.

Το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί μια εισαγωγή στο ζήτημα των διαρθωτικών μεταβολών και της αστάθειας. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται η απόδοση της στατιστικής των Kokoszka and Leipus (1999, 2000) για την ανίχνευση διαρθρωτικών μεταβολών σε χρονοσειρές που εμφανίζουν ετεροσκεδαστικότητα. Συγκεκριμένα, μέσα από πειράματα προσομοίωσης Monte Carlo μελετάται η ισχύς και το μέγεθος του στατιστικού ελέγχου κάτω από DGP που υποθέτουν υψηλά επίπεδα εμμονής. Οι στατιστικές ιδιότητες του αλγορίθμου εξετάζονται κάτω από την υπόθεση μιας μεταβολής, πολλαπλών μεταβολών, διάφορων τύπων μεταβολών καθώς και από την υιοθέτηση διαφορετικών εκτιμητών για την μακροχρόνια διακύμανση.

Στο τρίτο κεφάλαιο εξετάζεται η αστάθεια και η εμμονή των δεικτών του Ελληνικού χρηματιστηρίου εστιάζοντας στην επίδραση των διαρθρωτικών μεταβολών. Η Ελληνική χρηματαγορά αποτελεί μια μικρή, περιφερειακή αγορά στην οποία δεν έχει εξεταστεί η πιθανή επίδραση των διαρθρωτικών μεταβολών. Η ανίχνευση των μεταβολών βασίζεται στην υιοθέτηση της στατιστικής των Kokoszka and Leipus (1999, 2000) ενώ η αστάθεια αναλύεται χρησιμοποιώντας υποδείγματα τύπου GARCH.

Στο τέταρτο κεφάλαιο αναλύονται οι από κοινού επιπτώσεις των διαρθρωτικών μεταβολών και των ακραίων τιμών στην αστάθεια. Αν και οι επιπτώσεις τους έχουν μελετηθεί σε βάθος ξεχωριστά, η από κοινού επιπτώσεις τους δεν έχουν εξεταστεί ευρέως. Στην εν λόγω ανάλυση υιοθετείται ένας αλγόριθμος τύπου wavelet για την ανίχνευση των ακραίων τιμών, ενώ ο αριθμός και η χρονολόγηση των διαρθρωτικών μεταβολών βασίζεται σε έναν μη παραμετρικό αλγόριθμο. Τέλος, ο ακριβής αριθμός των διαρθρωτικών μεταβολών επιβεβαιώνεται μέσα από μια σειρά ελέγχων (robustness tests).

Στο πέμπτο κεφάλαιο εξετάζεται η πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ της μακροχρόνιας μνήμης και των διαρθρωτικών μεταβολών. Πιο συγκεκριμένα εξετάζεται εάν η μακροχρόνια μνήμη μιας χρονοσειράς μπορεί να είναι πλασματική αν δεν λάβουμε υπόψη τις πιθανές διαρθρωτικές μεταβολές. Στην εν λόγω έρευνα χρησιμοποιήθηκε το ημερήσιο λογαριθμικό εύρος ως μέτρο αστάθειας. Η ανίχνευση των διαρθρωτικών μεταβολών στηρίζεται σε δυο προσεγγίσεις. Υιοθετήθηκε ένα υπόδειγμα με πολλαπλές «απότομες» διαθρωτικές μεταβολές στο μέσο και ένα υπόδειγμα ομαλής μετάβασης. Το τελευταίο υποθέτει απότομες μεταβολές, ομαλές μεταβολές ή και συνδυασμό αυτών. Τέλος, στο έκτο κεφάλαιο συνθέτονται τα συμπεράσματα της εν λόγω Διατριβής.